Pamiętam czasy podstawówki, czasy w których potrafiłem zapamiętać wszystkie numery na stacjonarne telefony moich kolegów i nie ważne ilu ich było. Do dziś jakbym się wysilił pewnie dałbym radę zadzwonić na telefon mojego dawnego przyjaciela. To był okres, w którym jak chciało się z kimś umówić, musiało się to zrobić, albo w szkole i zadeklarować miejsce i godzinę spotkania, albo zrobić to po lekcjach. Nikt wtedy nie posiadał telefonów komórkowych, więc nie było takiej możliwości, żeby umawiać się przez wiadomości tekstowe. Jeśli więc umówiliśmy się w czasie szkoły, że po obiedzie gramy w piłkę na stadionie miejskim, to musieliśmy tam się pojawić i koniec. Umowa była umową, jeśli raz się nie pojawiliśmy na miejscu spotkania, to następnym razem nikt nie chciał słuchać już naszych deklaracji. Zresztą, czasami nawet nie trzeba było się z nikim umawiać, wystarczyło ubrać buty, wyjść z domu, pójść na boisko i mieliśmy pewność, że kogoś tam spotkamy. Nie ważne, czy było to lato, czy zima, lubiliśmy aktywnie spędzać czas. Nikt wtedy nie siedział w domu, bo nawet nie było po co. Nikt nie miał komputera, nie było gier internetowych. W domu spędzało się czas za karę lub gdy odrabiało się lekcje. Ludzie posiadali ze sobą moim zdaniem trochę zdrowsze relacje, bardziej ludzkie. Dodatkowo, nikt z nas nie chorował, nikt nie miał zadyszki, gdy tylko wszedł na pierwsze piętro w bloku mieszkalnym. Byliśmy w doskonałej formie, zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Z biegiem lat, komórki stawały się coraz bardziej dostępne, najpierw posiadaliśmy ogromne telefony, wielkości cegłówki. Nosiliśmy je ze sobą, chociaż nikt tak naprawdę nie wiedział po co, skoro i tak nie było w nich nic ciekawego, a dzwonić do siebie się nie opłacało, bo koszta połączeń były ogromne, a my przecież nie mieliśmy pieniędzy. Sytuację tę zmienił przełom, w którym telefony posiadały już odrobinę pamięci, na którą można było sobie przesłać dzwonek przez podczerwień lub parę zdjęć. Mówiąc, że parę zdjęć, nie przesadzam. Tylko na tyle pozwalały zasoby naszych telefonów. Dzisiaj wszystko się kompletnie zmieniło. Nasze telefony posiadają wszystko o czym mogliśmy kiedyś marzyć. Dzisiejsze komórki posiadają lepsze podzespoły, niż kiedyś nasze komputery. Zresztą smartfony możemy nazwać małymi komputerkami. Nikt z nas nigdy nie spodziewał się, ze technologia tak szybko wystrzeli naprzód. Niestety, wraz ze wzrostem technologii, pojawiły się nowe problemy. Co prawda, w momencie, kiedy kupiliśmy naszego nowego smartfona, musimy przyznać, że jego działanie jest bez zarzutu. Nie zacina się, działa zdumiewająco szybko, robi przepiękne zdjęcia. Niestety taki stan rzeczy nie może trwać wiecznie. W momencie, kiedy nasz telefon obchodzi rocznice, mamy na jego karcie pamięci tysiące zdjęć, parę gier, wiele aplikacji, których używamy na co dzień. Niestety, ale z biegiem czasu to wszystko wpływa na prędkość naszego telefonu. W momencie, kiedy stanie się już naprawdę wolny, musimy podjąć odpowiednie kroki. Jeśli pytacie jak zresetować telefon lg to odpowiedź jest prosta. Oczywiście taki reset korzystnie wpłynie na nasz telefon, zdecydowanie poprawi to jego szybkość i pomoże na kolejny rok używania smartfona. Taką czynność powinniśmy powtarzać zdecydowanie zawsze, kiedy tylko zobaczymy pierwsze oznaki spadającej wydajności. W telefonach LG proces przywracania telefonu do ustawień fabrycznych niczym nie różni się od innych telefonów z wgranym androidem. Musimy podjąć dokładnie te same kroki, co na innych smartfonach. Kierując się do ustawień telefonu, poprzez dane, dojdziemy do przywracania telefonu do ustawień fabrycznych. Pamiętajmy tylko, że zawsze kiedy podejmiemy kroki przywracania, musimy pamiętać, że wszystkie pliki jakie znajdowały się na naszych telefonach, znikną bezpowrotnie. Nie będzie możliwości odzyskania ich, no chyba, że przez firmy specjalizujące się w takim odzyskiwaniu. Niestety, nie będzie to tania operacja, dlatego warto przed każdym resetem swojego telefonu zadbać o to, żeby posiadać kopię zapasową swoich plików. Nie jest to skomplikowany proces i w zależności od tego ile plików w telefonie posiadamy, może trwać od pięciu do piętnastu minut. Jedyne czego potrzebujemy do tego, żeby zrobić sobie taką kopię zapasową telefonu na swoich komputerach to kabel USB. Po podłączeniu telefonu do naszych komputerów stacjonarnych, lub laptopów, będziemy mieć możliwość skopiowania całej naszej kolekcji plików. Jeśli więc coś z nich jest dla nas ważne, pamiętajmy, aby skopiować to na nasze dyski twarde.

[Głosów:0    Średnia:0/5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here